In memoriam Wilfried Patroons

De Vrienden van het Brouwershuis melden met groot verdriet het overlijden van hun Erevoorzitter Wilfried Patroons. (23 maart 1939 – 6 februari 2023)

Wilfried Patroons was licentiaat in de handels- en consulaire wetenschappen (UFSIA). Hij begon zijn loopbaan als sales manager, werkte voor diverse bedrijven en besloot zijn loopbaan als Pr-manager bij de Brouwerij De Koninck. Dat bleef hij doen tot 2007 waarna hij zich ten volle kon wijden aan het project ‘Brouwershuis’, dat volgens hem een Unesco-erkenning verdiende. Het is dan ook bijzonder jammer dat hij de voltooiing van het gerestaureerde Brouwershuis, waar hij zo aan verknocht was, niet zal mogen meemaken.

Patroons bekleedde diverse functies bij bedrijven, verenigingen en adviesraden en was auteur van het naslagwerk “Bier” (1978), “La route de la bière” (1980) en “Van ‘t schijn tot ‘t scheld” (2009).

Een mooi mens is van ons heengegaan. In gedachten zijn we bij zijn echtgenote, familieleden en vrienden. Wij wensen hen heel veel sterkte en kracht met dit intense verdriet.

Bron: De Brouwersbuis, foto Kugrako 2009 bij boekvoorstelling.

Derde herbestemming voor ziekenzalen uit de 19de eeuw

Het huidige Sint-Elisabeth ziekenhuis aan de Leopoldstraat kent een lange geschiedenis. Het gaat terug op wat het eerste gasthuis was dat in de 11ste eeuw gevestigd was op kerkhofgronden van Onze-Lieve-Vrouw (huidige Kathedraal). In 1238 werd het "Hospitale Infirmorum",  wegens plaatsgebrek en besmettingsgevaar, overgebracht buiten de toenmalige stadsmuren. Gronden die bekend waren onder de naam "Alnetum" (Ter Elst) leken hier geschikt voor.  Het nieuwe gasthuis werd in 1238 onder de bescherming geplaatst van de Heilige Elisabeth van Hongarije. In de 18de eeuw werd de religieuze instelling opgeheven, het patrimonium verbeurd verklaard en het gasthuis werd onder het bestuur van de Burgerlijke Godshuizen geplaatst. (later de opgevolgd door de Commissie voor Openbare Onderstand en sinds 1 april 1977 het O.C.M.W) In de loop der eeuwen is er veel gebouwd en verbouwd.

Herbestemming

Het bestuur van het O.C.M.W. besliste om op de plaats van het 19de eeuwse hospitaal een nieuwe kliniek te bouwen dat eind 1986 in gebruik genomen werd. De middeleeuwse hospitalisatiezalen werden gesloten. Om ze te behoeden tegen verval werden zij gerestaureerd en heringericht voor socio-culturele en wetenschappelijke bestemming. In 1988 functioneerde het ziekenhuis 750 jaar op dezelfde campus, dit werd uitgebreid gevierd en er volgden nog talrijke activiteiten in het nieuwe Socio-Cultureel en Congrescentrum dat de naam Elzenveld kreeg. De klooster en pastoriekamers werden verhuurd als hotelkamers.

In drie verlaten 19de eeuwse ziekenzalen aan de zijde van het Sint-Jorispoort werden na  restauratie, vanaf 1993, talrijke tentoonstellingen van hedendaagse kunst georganiseerd.

Tweede herbestemming

In 2006 besloot het beleid om in het Jorispand geen tentoonstellingen meer te organiseren en de ruimten te verhuren. Gezien de hoge huurprijs was hier niet direct belangstelling voor. Uiteindelijk nam de Kringloopwinkel zijn intrek in het historisch gebouw.

Ook in de andere zalen van het Elzenveld zouden vanaf het najaar van 2011 geen activiteiten meer georganiseerd worden. Hotel en congres faciliteiten werden door CAS vzw (Culinaire Activiteiten in de Sociale sector) overgenomen.

Derde herbestemming

Na dat in 2018 een omgevingsvergunning aangevraagd werd voor het omvormen van de Elzenveld-site naar een hotel met 89 kamers zijn de werkzaamheden hiervoor in volle ontwikkeling. (Zie werfbezoek) Niettegenstaande er in de vergunning sprake is van het Jorispoort 29 is er nu een nieuwe oproep om een erfpachter te vinden voor het Sint-Jorispand ...

De erfpachter moet het pand een (deels) publiek toegankelijke bestemming geven, maar het ook renoveren. De toegelaten bestemmingen in deze zone zijn: wonen, detailhandel, horeca, kantoren, diensten, vrije tijdsvoorzieningen, gemeenschapsvoorzieningen en hotels.

Meer informatie over deze oproep staat op www.agvespa.be. Klik hier voor de rechtstreekse link.

Jean Sur Mer

Voor de tiende verjaardag van hun "streetfoodconcept Jean sur Mer" openden Jan Kegels en Peter Vlyminck een tijdelijke vestiging in het voormalige bruine café ’t Bolleke op de hoek van het Papenstraatje en de Groenplaats. 

Gezien de huidige maatregelen kan je er nog niet binnen, maar via een schuifvenster kan je al wel een bestelling plaatsen. Er is keuze tussen o.a. Fishburgers, kroketten met kraakverse grijze noordzeegarnalen, kibbeling, fish en chips en een veggieburger met crispy bloemkool. Ook aan de kinderen is gedacht, zij krijgen een verrassing. 

Tegen de achterste muur valt het verweerde hoofd op van een visser. Boven hem prijkt de lichtreclame "Beards are for fishermen, not hipsters", een eigentijdse versie van "Al die willen te kaperen varen". 

www.jeansurmer.be

Juwelen uit de swinging sixties en seventies

The Jeweller´s Art - Revolutionaire juwelen uit de jaren 1960 & 1970

In het swinging London van de jaren 1960 ontstond een vernieuwende stroming binnen de juwelenindustrie die zich uitbreidde naar de rest van Europa en de Verenigde Staten. De expositie toont juwelen, mode, muziek en design uit deze bruisende periode, die op dit moment weer très en vogue is. 

Stap in de jaren 1960-1970, zie voor het eerst meer dan 100 juwelen uit deze periode bij elkaar, leer over de gedachten achter deze juwelen: de kunststromingen, de grote technologische en wetenschappelijke ontwikkelingen (de eerste mens op de maan, James Bond en zijn technische snufjes, populaire sciencefiction films etc.) en ontdek het effect hiervan op juwelen, maar ook op de huidige vormgeving en samenleving.

Dompel je onder in Space Age, een onderdeel van de tentoonstelling is een lichtinstallatie van Space Encounters en Children of the Light. De installatie neemt een volledige zaal in de tentoonstelling The Jeweller’s Art in. Je treedt binnen in een labyrint en stapt in een nieuwe wereld: veranderend licht en geluid zetten alle zintuigen op scherp en bootsen een ware space ervaring na. Je kan vrij ronddwalen en de space age juwelen bewonderen in een onvergetelijke setting. 

Deze tentoonstelling is een gezamenlijke productie van het Cincinnati Art Museum, Cincinnati, Ohio en DIVA, museum voor diamant, juwelen en zilver, Antwerpen, België. Curator DIVA: Catherine Regout.

Nog tot 14 maart 2021 te bezoeken bij DIVA, Suikerrui 17-19 Antwerpen, alle dagen behalve woensdag tussen 10 & 18 uur.

Tickets koop je via de webstek standaardtarief € 12 per persoon, met inbegrip van de vaste tentoonstelling. Houders museumkaart gratis, A-kaart € 2.

Bron: Persdienst DIVA.

Desiree, bij Roger Van Damme

Het is al een tijdje bekend dat het wafel- en pannenkoekenhuis Desiree De Lille in handen van Roger Van Damme komt. Er zit alleen wat vertraging op. Toch zitten ze daar intussen niet stil. 

Aan de linkerzijde van de ingang kan men terecht voor onder meer pannenkoeken, smoutebollen en natuurlijk de in Antwerpen wereldbekende lacquemants. Het is daar dezer dag zeer druk. 

Aan de rechterzijde, de vroegere gelagzaal, is er een shop-in-shop-constructie. Daar worden dezelfde producten verkocht als in de webshop, zoals de immens populaire bakmixen.

Ontstaan van het Middelheimziekenhuis, 50 jaar geleden

Voor de vijftigste verjaardag van het Middelheimziekenhuis stelt Ziekenhuis Netwerk Antwerpen (ZNA) 28 unieke tekeningen van de bekende Antwerpse architect Renaat Braem en 12 archieffoto's tentoon. 

Het Middelheimziekenhuis was één van de grootste naoorlogse bouwprojecten in Antwerpen. Het moest het verouderde Sint-Elisabethgasthuis in het centrum van de stad vervangen en het best uitgeruste ziekenhuis van heel de regio worden. In 1945 kregen architecten Renaat Braem, Alfons Francken en Karel Van Riel van de toenmalige Commissie voor Openbare Onderstand (voorloper van het OCMW) de opdracht om een vernieuwend antwoord te geven op de achterhaalde bouwstijl van ronde ziekenpaviljoens van het einde van de 19de eeuw, zoals in het Stuivenberggasthuis. Ze moesten een ‘ziekenhuis van de toekomst’ ontwerpen, waar het welzijn van de patiënt in balans zou zijn met de organisatie van de zorg. De eerste steen werd gelegd in 1958. Het ziekenhuis werd ingehuldigd in 1970.

Je kan de openluchtexpo '50 jaar Middelheim - Het ziekenhuis van de toekomst door de ogen van architect Renaat Braem' gratis bezoeken tot 3 januari 2021, aan de overdekte helling tussen de hoofdingang en parking 1 van het Middelheimziekenhuis.

Bron: Nieuwsbrief Onroerend Erfgoed stad Antwerpen 3 december 2020.

Foto's: drie merkwaardige afbeeldingen in de expo (JeMaMi)

Antwerpse Burcht aan de Scheldekaaien na 140 jaar terug aan het licht

(c) Stadsarchief

De stadsarcheologen zijn momenteel onder het Noorderterras aan het speuren naar het verleden van Antwerpen. Het onderzoek kadert in de heraanleg van de Scheldekaaien waarbij voor het centrale gedeelte een nieuw ontwerp wordt gemaakt. Onder de noordelijke hangars zijn ondergrondse resten aanwezig van de middeleeuwse burcht, meer precies de burchtmuur, de verdwenen bewoning binnen de burcht en ook de parochiekerk Sint-Walburgis. Nu de bewaringstoestand gekend is, wordt bekeken hoe ze geïntegreerd kunnen worden in het ontwerp van de heraanleg.

(c) Stad Antwerpen

Het archeologische onderzoek vindt plaats onder de Noorderhangar, daar waar de burcht zich ooit bevond. Uit historische en iconografische bronnen is er gekend wat zich waar onder de kaaien bevindt. Om de bewaringstoestand te achterhalen van wat er nog resteert van de oude nederzetting, werden proefsleuven uitgegraven. Er kon al worden vastgesteld dat de resten van de burcht zich vlak onder het kadeplateau bevinden en dat de muurresten goed bewaard zijn gebleven.

(c) Stadsarchief

Voor meer informatie en beeldmateriaal kunnen geïnteresseerden terecht op www.antwerpenmorgen.be. 

"De Boodschapper" van Ossip Zadkine op Belvedère droogdokken

Ossip Zadkine werd 130 jaar geleden geboren, het zal misschien toeval zijn, maar net nu komt hij in de media omdat een van zijn beelden verplaatst word van het grasveld tussen de Berendrecht- en Zandvlietsluis en de Belvedère in de bocht van de Schelde. Het beeld werd aanvankelijk tentoongesteld in de 4de Biënnale in het Openluchtmuseum Middelheim (1957) en bleef in het museum tot 1968. Sinds 1991 was het opgesteld op voormelde locatie. 

Ossip Zadkine (1890-1967) was een Franse beeldend kunstenaar van Wit-Russische komaf. Hij is vooral bekend geworden als beeldhouwer, maar hij laat ook een belangrijk oeuvre na van gouaches en litho's. In zijn voormalig woonhuis en atelier, gelegen aan de Rue d' Assas te Parijs, is nu het Musée Zadkine gevestigd. 

In het Middelheimmuseum zijn er nog 3 beelden van hem te zien: "Le rêveur de la forêt" in het collectiepaviljoen (foto boven), "Orpheus" en "Pheunix"  in het park (foto's onder). 

Meer details

Via de YouTube link in de rechtse kolom kan u een mini video zien gemaakt aan de bocht van de Schelde. 

Zuiderdokken, nog maar eens ... (aflevering X)

Alweer een aflevering in deze lange soap. De eerste van de twee geplande parkings is op 3 december opengegaan. Op de vier ondergrondse verdiepingen, gebouwd tussen de oude muren van het Steendok, kunnen naast 900 wagens ook 126 fietsen terecht. De opening van de parking is meteen het startschot voor de heraanleg van de publieke ruimte erboven. 

Momenteel ziet het er meer uit als een zwembad, maar later komen hier 2 speeltuinen, een samentuin en een regentuin (die is er dus al) die het water opvangt, en ook een multisportveld en een informele sportplek. Aan de Waterpoort komt een plein dat qua grootte te vergelijken is met de Grote Markt. De Waalse- en Vlaamsekaai, langs het Steendok, worden in deze fase ook heraangelegd. Nieuwe bomenrijen zullen de bestaande aanvullen. Zo wordt een dynamische en koele stedelijke plek gecreëerd met plaats voor terrassen van de plaatselijke horeca, picknicktafels en banken. (in de hoop dat Corona ons verlaten heeft) Midden 2022 zou de eerste fase van het park klaar moeten zijn.

Simultaan starten de werken aan de andere parking aan de het Kooldok. De parking is daar afgesloten, als zijn er nog enkele wagens niet verdwenen.

Tussen beide parkings ligt nog het Schippersdok. Daar is nu een bus parking voorzien, maar deze is (om begrijpelijke redenen) nu verlaten. In een laatste fase start de aanleg van dit middelste gedeelte. 

Eind 2024 is het volledige park klaar.

Meer details op AG Vespa

Knobbelstam schittert in historische coniferendreef

29 coniferen van Arboretum Kalmthout krijgen opnieuw een eigen wandelroute waarin hun uitzonderlijke verhalen verteld worden. Maar dít jaar is het de knobbelstam van een omgevallen Californische cipres die de show steelt in de coniferendreef. Arboretum Kalmthout eert hem met een eigen monument, zodat deze zeldzaamheid blijvend in al haar glorie te bewonderen is. 

Het is het onderste deel van een in 2007 omgevallen Californische cipres, de Chamaecyparis lawsoniana ‘Fraseri’. Hoewel die soort op zich niet zo bijzonder is, is dit exemplaar opvallend omwille van een gezwel, ook wel een ‘warrel’ of simpelweg een ‘knobbel’ genoemd. Het is een vorm van wildgroei die ontstaat door een afwijking in de groeicellen door schimmelinfecties, insectenvraat, schade door kap, vorst, brand, overstroming ... (te vergelijken met kanker bij de mensen? nvdr)

Kenmerkend zijn de zwierige, vlammende patronen in het doorgezaagde hout, waardoor het zeer gegeerd is bij houtbewerkers. Vooral in de Verenigde Staten zijn metershoge exemplaren te vinden, en moeten parkwachters zelfs knobbelstropers bevechten!

Coniferen liggen aan de basis van Arboretum Kalmthout in 1856. Boomkweker Charles Van Geert vond de vochtige maar zure grond in zijn kwekerij –het huidige arboretum- ideaal om er nieuwe en trendy exotische naaldboomsoorten uit te testen. Netjes naast elkaar en in een lange laan, plaatste hij de verschillende soorten. Nu, bijna 165 jaar later, telt Arboretum Kalmthout meer dan 700 verschillende conifeersoorten. Sommige aardden niet in het Belgische klimaat, andere werden steeds dikker en hoger, enkele kregen bijzondere knobbels ...

Via de YouTube link in de rechtse kolom kan u ook een kleine video van de wandeling zien. 

Arboretum Kalmthout breidt uit

De botanische tuin van 12,5 hectare wordt in één klap 10.000 vierkante meter groter, oftewel twee voetbalvelden. Jij kunt helpen om deze unieke groeikans te grijpen door meter of peter te worden van die extra vierkante meters. Met jouw steun kan de prachtige tuin, die nu aan het domein grenst, toegevoegd worden aan het bestaande arboretum. Zo krijgen de toekomstige bomen- en plantensoorten alle ruimte die ze nodig hebben om te groeien en te bloeien. 

Ik ben peter geworden, volg je mijn voorbeeld?

Ontdek het hele verhaal

100 jaar droogreinigen en persen

Een eeuw geleden werd Ideal opgericht door een Engelsman, in de Antwerpse Van Geertstraat. Vanaf 1929 vond IDEAL een onderkomen in Wilrijk aan de Heistraat. Victor Neven, de boekhouder van de Engelsman, nam de zaak over. In het begin bleef de activiteit beperkt tot het droogreinigen en persen van bovenkleding. Een optie, om zich enkel nog te concentreren op kwaliteitsbehandeling en -afwerking, blijkt tot vandaag de juiste beslissing te zijn.

Intussen is de 4e generatie aan zet, met dezelfde filosofie en benadering van het beroep “textielreiniger”. Links van de foto de kledinglijn die doorloopt tot in de kelder in een gesloten circuit. Handig om op een kleine plaats veel kledingstukken te kunnen opbergen. 

https://nieuwkuis-ideal.be

Het kruispunt Anselmo/Sanderusstraat in lang vervlo-gen tijden. Links IDEAL, rechts een brasserie en rechts vooraan een winkel van de Gebr. Delhaize De Leeuw

Natuursteenherstel kathedraaltoren

In memoriam Bob Van Staeyen

De Strangers, Alex Boeye, Gust Torfs, John De Wilde, Pol Bollansee, deden op 8 mei 1952 een eerste poging als zanggroep, maar het is wachten tot oktober van hetzelfde jaar voor hun vuurdoop op de planken van de zaal Familiekring op het Kiel. 12 jaar later konden ze al voor de 1000ste keer optreden. In 1964 vervangt Bob Van Staeyen Gust Torfs die niet meer optreed maar wel liedjesschrijver blijft.

Het wel en wee van de eerste 40 jaar van deze zanggroep heeft Freddy Michiels opgetekend in zijn boek “De Strangers 40 jaar, gezondheidskuur in 200 bladzijden”.

 

In 2002, beslissen De Strangers voor het eerst om er mee te stoppen. Dit veroorzaakt een reeks afscheidsactiviteiten. In maart stellen De Strangers in de lokalen van Brouwerij De Koninck hun allerlaatste album "Ons leste... Nief" voor met daarop zesentwintig liedjes, waarvan er negentien nagelnieuw zijn. 

In april treden De Strangers voor de laatste maal op in het Sportpaleis. In mei worden zij op het stadhuis ontvangen, waar burgemeester Detiège hen benoemt tot ambassadeurs van de stad Antwerpen. 

Na in 2003 een deel van hun archief aan het Stadsarchief Antwerpen te hebben geschonken zou men denken dat ze er nu definitief een punt achter zetten, maar niets is minder waar. In 2016 is er zelfs een vzw ‘De Strangers v’r Altaaid’ opgericht. Op www.destrangers.org kan men het ganse verhaal lezen.

Bij deze wil in mijn innige deelneming betuigen aan de familie, collega's en alle fans van deze onvervangbare zanger gitarist. 

Foto's: archief Kugrako

We worden dagelijks beïnvloed en gemanipuleerd

Heb je ook het gevoel dat er steeds meer manipulatie om ons heen is? Dat je niet meer weet wat je nog kan geloven? Wel, je gevoel zit juist. Via alle mogelijke kanalen worden we gemanipuleerd, er spoelt een zondvloed aan beïnvloeding en manipulatie over ons heen. Steeds meer mensen hebben er belang bij dat we hun denkwijze delen. Zij beïnvloeden ons met sterke psychologische inzichten. Ze spreken spontaan een feilloos manipulatieve taal. En wij? Wij zijn geen partij voor deze mensen. Zij zijn geletterd, wij analfabeet.

Dit boek maakt daar een einde aan. Je krijgt een helder en verrassend inzicht in hoe we dag na dag beïnvloed worden door deze super beïnvloeders: wetenschappers, activisten, reclamejongens, politici, klimaatgoeroes, verkopers, …  

Hoe zij onze keuzes bepalen, ons leven Doorgrond daarom nu de wetten van manipulatie, zonder uitstel. Het boek boeit tot de laatste pagina, met sterke voorbeelden en leuke cartoons. 

Ik las het boek en kan je het zeer aanbevelen.
Auteur Jan Roel van Rhee, Expert beïnvloedende communicatie, helpt je de wetten van manipulatie te doorgronden en de regels van de beïnvloedende communicatie te beheren. Hij geeft tevens recente voorbeelden van beïnvloeding. 

Je kunt het boek van mij overnemen voor 15 euro. 

www.sb-management.be

Conceptontwerp Ringpark Groene Vesten is klaar

Ringpark Groene Vesten is zo’n 450 voetbalvelden groot en loopt langs weerskanten van de Ring van het station Antwerpen-Zuid tot aan het knooppunt met de E34/E313 op de grens van Borgerhout met Deurne. Het maakt van deze zone langs de Ring een groene plek voor de buurt en de stad.

Het ontwerpteam grijpt terug naar de vroegere Brialmontomwalling als inspiratie voor het nieuwe Ringpark Groene Vesten. Het glooiende landschap tussen geluidsbermen, schermen en wadi’s geeft, net als de vroegere omwalling en verdedigingsgrachten tussen stad en daarbuiten, een uniek karakter aan het Ringpark waarin nieuwe en reeds bestaande ‘Vestenparken’ en verbindende parkzones elkaar afwisselen.

De bermen en schermen doorheen het Ringpark worden zo dicht mogelijk tegen de Ring geplaatst. Zo vergroot niet enkel het effect ervan op het lucht- en geluidsklimaat in de achterliggende wijken en parken, maar komt er lokaal extra parkruimte bij. Voor de eerstelijnsbebouwing en de groene zones het dichtst tegen de Ring streeft het ontwerp dezelfde geluidskwaliteit als het Stadspark in het centrum van Antwerpen na.

Niet alleen experten en ontwerpers kunnen dit nieuwe Ringpark vorm geven, ook de Antwerpenaar kan tijdens het ontwerpproces input en feedback geven op deze plannen. Alle geïnteresseerden hun feedback op dit conceptontwerp geven op het online participatieplatform (https://participatie.degroteverbinding.be). Op belangrijke en drukke knooppunten in en rond het toekomstige Ringpark Groene Vesten kunnen buurtbewoners en passanten op grote infopanelen meer informatie terugvinden over het plan.

Om een concreet beeld te hebben wandelde ik in de zone tussen het Zuidstation en de Jan Van Rijswijcklaan.  Bovenstaande foto's zijn gemaakt vanuit het Mastvest (foto 1), de brug aan de Kolonel Silvertopstraat (foto 2) en de berm tussen de ring en de spoorweg (foto 3). Hierbij moet men de ring wegdenken om zich een idee te vormen van het toekomstig park. Dat is althans hoe ik het begrepen heb, als ik mis ben verneem ik het graag. 

Bron: persdienst Stad Antwerpen.

Tom Barman: "Schiet op en wacht"

Tom Barman (48) staat sinds 1989 aan het hoofd van de legendarische rockband dEUS en heeft ondertussen 1,7 miljoen albums verkocht. De afgelopen 6 jaar is hij ook zanger en onruststoker voor TaxiWars, een project dat zijn liefde voor jazz uitdraagt ​​en waarvan 3 albums zijn uitgebracht. Naast zijn muzikale achtergrond schreef en regisseerde hij in 2003 de film ‘Any Way the Wind Blows’ en werkt momenteel aan zijn tweede speelfilm. In 2014 was hij curator van een tentoonstelling van 100 jaar Belgische kunst in Amersfoort, Nederland. Zijn liefde voor beeldende kunst, geïnspireerd door veel reizen en toeren, heeft zijn hoogtepunt bereikt in zijn eerste fotoboek en zijn eerste solotentoonstelling: "Hurry up and wait" (Schiet op en wacht).

In de foto's van Tom Barman is niet altijd meteen duidelijk wat je ziet. Ze zijn soms terloops, soms frontaal, maar altijd doorspekt met een meervoudige kijk. Je moet eerst de beeldlagen afpellen, composities doorgronden en kadreringen 'lezen', voordat je door hebt waar je nu eigenlijk naar kijkt. Dan ineens is een beeld heel helder, heel direct, heel eenduidig. Met een achteloze anekdotiek, die gebaseerd is op beeld, niet op verhaal. Barman heeft geen vast vertrekpunt als hij met zijn camera door zijn universum reist. Straatbeeld, interieur, uitzicht, hotelkamer, het zijn photosets die visueel verkend worden op zoek naar structuren, vlakken en invalshoeken, met als constante een bijzondere aandacht voor architectuur en lichtval. 

Tom Barman, Hurry up and wait, nog tot 6 december in de Schaliënstraat 2, Antwerpen-Zuid.

Bronnen: www.tombarman.net en tekst Robert Roos. 

De zestiende eeuw, versus de eenentwintigste

Geerdt Magiels, Curator Plantin-Moretusmuseum, wilt de bezoekers meenemen door de 'eeuw van verwondering'. Dit wilt hij doen aan de hand van de 16de-eeuwse prentenreeks Nova Reperta oftewel Nieuwe Ontdekkingen én hedendaagse ontwikkelingen. 

Het grote verschil met de zestiende eeuw is dat we nu op de grenzen van de groei van de planeet stuiten, terwijl toen grenzen overschreden werden. De draagkracht van de aarde lijkt in zicht te komen. Die ontwikkeling stelt de innovatie in een ander daglicht. Innovatie in energie, mobiliteit, gezondheid en voedselvoorziening zijn noodzakelijk. De vernieuwingszin die ons daarbij drijft is echter dezelfde als de vernieuwingszin die Stradanus in beeld bracht. 

De reeks van twintig platen doet 500 jaar later dienst als lens om naar onze eigen tijd te kijken. Ook aan het begin van de eenentwintigste eeuw is het woord innovatie niet van de lucht. De nieuwe te ontdekken gebieden liggen nu in een breed spectrum. Van het allergrootste (de kosmos) tot het allerkleinste (subatomaire deeltjes van Higgs).

Een eeuw van verwondering,
Vijfhonderd jaar nieuwsgierigheid en innovatie

Nog tot 10 januari 2021 in het Plantin-Moretusmuseum

Meer info over deze expo op: www.museumplantinmoretus.be