Op 14 december 2021 was het al 2 jaar geleden dat Henry van Herwegen, beter bekend als Panamarenko, overleden is. Net op dat ogenblik verscheen bij Hannibal een miniboekje (amper groter dan een postkaart) over hem.
“Mijn werk wordt gezien als jongenswetenschap, omdat er geen benaming voor is. Maar als kinderdromen nu eens volwassen worden, in hun eigen recht? Als je ze kunt uitvoeren, met steeds meer ervaring en training – wat krijg je dan? Dan krijg je… Panamarenko!” (Panamarenko)
Kunsthistoricus Jo Coucke (1955) verzamelde honderden uitspraken van Panamarenko, die hij haalde uit interviews en andere publicaties. Hiermee laat hij Panamarenko een discourt brengen over zijn leven en werk die leest als een ultieme monoloog. Elke uitspraak kreeg een eindnoot dat naar de bron verwijst. Een boeiende geschiedenis van een schepper, uitvinder en bouwer van allerlei tuigen.
Fotograaf Stephan Vanfleteren (Kortrijk, 1969) begeleidt de twintig teksten met een selectie van doordringende beelden.
Beiden doen dat met het allergrootste respect voor de geest van Panamarenko’s kunstenaarschap en op basis van hun jarenlange omgang met de man en zijn werk.
Fotograaf Stephan Vanfleteren (Kortrijk, 1969) begeleidt de twintig teksten met een selectie van doordringende beelden.
Beiden doen dat met het allergrootste respect voor de geest van Panamarenko’s kunstenaarschap en op basis van hun jarenlange omgang met de man en zijn werk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten