Zoals bij ieder Open *** dag is het aanbod zo groot dat het moeilijk kiezen is. Maar na enkele decennia zijn de klassiekers bekend en komen de nieuwelingen meer in het voetlicht. Sinds 2015 (voordien moest ik op die dagen werken) kies ik 3 locaties uit die mij onbekend zijn of een nieuwigheid aanbieden. Dit jaar waren dat de voormalige feestzaal Harmonie die nu de functie van districtshuis heeft, de Sint-Carolus Borromeuskerk (nav 400 jarig bestaan) en het "Winkelhuis in eclectische stijl" aan de Zwartzustersstraat 44, finalist Erfgoedjuweel Antwerpen.
Ik bleef echter een beetje op mijn honger zitten want in het nieuwe districtshuis kregen de bezoekers een korte historische uitleg over de locatie en verder was de aanwijzing: "loop er maar even door". De geschiedenis was mij bekend (behalve wat de vroegere functie was van wat nu een café is, maar daar is niets over verteld) en ik verwachte een rondleiding in het gebouw met details. Waarvoor word de lange gang achter de poort aan de Mechelsesteenweg gebruikt? (bv) Ook de vroegere conciërgewoning had ik graag volledig kunnen bezoeken ipv enkel het gelijkvloers.
Op de tweede locatie, de Sint-Carolus Borromeuskerk, had ik een expo verwacht rond de 400ste verjaardag, maar dat was er niet.
Eind goed alles goed, zegt men, en dat was ook zo met de derde locatie, een pracht van een restauratie project. En de eigenaars van het gebouw gaven een merkwaardige voordracht over hun belevenissen sinds zij in 1988 eigenaar werden van dit klein pand dat slechts een grondoppervlakte heeft van 27 m². Ik laat het René Broens zelf vertellen:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten