Stef Van Looveren (1992) is een Belgische multidisciplinaire, non-binaire kunstenaar. Van Looveren werkt met performance, video, fotografie, sculptuur en installatie. Hun praktijk onderzoekt de politiek van belichaming, seksualiteit en de geconstrueerde aard van identiteit. Via symbolische transformaties en rituele handelingen verkent Van Looveren de voortdurende evolutie van de innerlijke wereld, lichamen en zelfbeelden. In hun installaties en sculpturale werken gebruikt Van Looveren regelmatig materialen als silicone, was, metaal en glas; stoffen die verwijzen naar de kneedbaarheid van het lichaam en naar overgang. Wikipedia
Het nieuwe site-specifieke project van Stef Van Looveren benadert de museale ruimte als een kruising tussen tempel, lichaam en alchemistisch laboratorium. De focus ligt op metamorfose waarbij smelten, samenvloeien en spiegelen manieren zijn om transformatie te onderzoeken als een rituele én belichaamde ervaring. De tentoonstelling opent met de performance OPUS II, waarin bezoekers live beleven hoe de ruimte wordt opgebouwd via een rituele processie met performers die objecten dragen en activeren. De performance vormt het eerste hoofdstuk van de expo en bepaalt het ruimtelijke en symbolische kader voor de rest van de installatie.
Het hart van de installatie bestaat uit sculpturen die klanken produceren en waarvan de vormen doen denken aan organen, eieren, zaden, klokken en elementaire vaten. Hun zilveren oppervlakken weerkaatsen het licht en gaan in interactie met de bewegende bezoekers. De klanken die de sculpturen voortbrengen zijn een essentieel element binnen de installatie. De repetitieve muziek ontvouwt zich als een mantra, als een echo van de levenscycli. De sequentie begint met de stem van de kunstenaar: hun stem verbindt geluid met genderexpressie, heling en kracht. Van daaruit zet de stem zich voort via bellen, getunede objecten en live-instrumenten. (Bron: Bezoekersfolder)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten