Ontmoetingen

Van In, Episode 1

Pieter Aspe ontmoete ik niet bij toeval. Hij liet goed op tijd weten dat hij een signeersessie zou organiseren op 1 en 11 november in café Kleine Tunnel. Hij koos hiervoor i.p.v. dit op de Boekenbeurs te doen. Zo konden zijn lezers gratis één van hun boeken laten signeren en ze kregen er dan nog een Omer gratis bovenop. Besparing: 10 euro inkom + 3.80 Omer… Sorry Boek.be, hopelijk bedenken jullie volgend jaar iets meer “vernieuwingen” dan dit jaar (De nieuwe inkomhal is niet echt een realisatie van u hé …)

Van In Episode 1 is de start van een nieuwe reeks die 10 boeken zal omvatten. Na de eerste reeks van 40 verhalen is Van In nu met pensioen. Hij drink nu geen Duvel meer maar Omer. De reden waarom Pieter Aspe (en dus ook Van In) overschakelde van Duvel op Omer is heel eenvoudig: “Duvel smaakte mij plots niet meer”.

Omer is een bier dat sinds 2008 gebrouwen wordt door Brouwerij Omer Vander Ghinste te Bellegem, een deelgemeente van Kortrijk. Het bier is genoemd naar de stichter van de brouwerij, Omer Vander Ghinste (1892-1929). De heer Jean Omer (vierde generatie-links op de foto) was ook aanwezig in De Kleine Tunnel.

Z-Talk

Op één van de laatste warme dagen van de nazomer zat ik op het terras van Entrepot du Congo. Twee tafels verder zat Gui Polspoel. Ik feliciteerde hem met zijn interviews op Kanaal Z (Z-talk). Hij keek mij bezorgd aan. Hoelang ik dit nog ga kunnen doen weet ik niet, zei hij, sinds 2009 doe ik dit alternatief met Veronique Goossens. Maar zij heeft een andere uitdaging aangegaan in de business sector. Ik ben nu 72 en je moet weten dat Z geen redactie heeft, ik moet alles zelf doen. Als ik dit nu wekelijks moet doen weegt dit door hoor.

Guillaume Polspoel is een Vlaams sport- en politiekjournalist alsook televisiepresentator. Wikipedia

De dood heeft geen lichaam aan

Het was al heel wat minder warm toen ik tijdens een stadswandeling voor het terras van het café Art Deco liep. Bert Popelier stond er met een vriend een sigaretje te roken en zwaaide naar mij. “Heb je dinsdag tijd om naar mij thuis te komen?” vroeg hij. Zijn vriend voegde er aan toe: “Want dan zal het gebeuren”. Wat er ging gebeuren mocht ik niet weten.

Zeer benieuwd ben ik naar hem toegegaan. (Hij woont vlak bij mij in de Isabella Brantstraat) Het betrof de repetitie van de opname van een nieuw gedicht: “De dood heeft geen lichaam aan”, een half uur durende lezing over de dood.

Bert Popelier (Passendale, 1945) schrijft niet alleen poëzie, maar is ook bezig met toneel en proza. Eén van zijn stelregels is dat elke kunstenaar een verhaal is, maar/en dat het er op aan komt beter te leren luisteren naar wat kunstenaars aan ons kunnen vertellen (Standaard, 2002). Zijn inspiratie put hij voornamelijk uit zijn avontuurlijk leven, maar ook historische gebeurtenissen liggen aan de basis van schitterend werk, met name Het beleg van Oostende (2004), een monoloog die in opdracht van de stad Oostende geschreven werd. (bron uitgeverij P)