In het park Sorghvliedt, in Hoboken, is er aan de zijde van de Moretusstraat een mooi gebouwtje op een heuvel, een belvedère. De exacte bouwdatum van de belvedère is niet gekend, maar ligt vermoedelijk tussen 1815 en 1830. In de negentiende eeuw deed de belvedère dienst als ‘folly’ (een voornamelijk decoratief gebouw) in de landschapstuin van waaruit je, zoals de naam het zegt, van een mooi uitzicht kan genieten. Het was al lang wat verwaarloost maar in augustus vorig jaar startte men met restauratiewerken aan het gebouw en de heuvel.
Het bijna tweehonderd jaar oude paviljoen werd zoveel mogelijk in zijn oorspronkelijke staat hersteld. Alle elementen die niet bij de originele structuur hoorden, zijn verwijderd. Het gebouw heeft bovendien een water- en elektriciteitsvoorziening en verlichting gekregen. Een nieuw wandelpad leidt naar het paviljoen.
Na dat vorige maand het gerestaureerde paviljoen en de heuvel officieel ingehuldigd werden, kreeg Stadsdichter Maud Vanhauwaert onlangs de sleutel van deze belvedère. Zij bedacht hiervoor een nieuwe naam: "Het kleinste museum ter wereld met weliswaar de langste naam".
Dit werd ingezegend met een “woordeloos gedicht”. Deze krachtproef is zonder hulpstukken of beveiliging uitgevoerd.
Tijdens haar verblijf zal de dichteres elke maand met een andere kunstenaar in interactie gaan. Maud: “Ik neem mijn intrek in het rechtervleugeltje (heeft niets met politiek te maken) van het paviljoen en de sleutel van het linkervleugeltje geef ik elke maand aan een andere kunstenaar. Het idee is dat ik in een artistieke dialoog ga met die kunstenaar en dat we samen naar een mini-vernissage toewerken.”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten